[E.motlagh]

گل دوم استقلال یک الگوی تاکتیکی بود که ثانیه به ثانیه آن نمایشی از مسئولیت پذیری و هوش بالای بازیکنان آبی‌پوش را در قالب یک تاکتیک موثر نشان داد.، استقلال در هفته‌ای دیگر از لیگ برتر نه فقط سه امتیاز به دست آورد و صدرنشینی‌اش را تثبیت کرد، بلکه یک‌بار دیگر نشانه‌هایی روشن از تکامل ساختار تاکتیکی خود در دوران ساپینتو را به نمایش گذاشت.

تیمی که در ابتدای فصل نوسان داشت و بین ایده‌های هجومی و ثبات دفاعی سرگردان بود، حالا تبدیل به تیمی شده که با اطمینان، جسارت و شجاعت فوتبال بازی می‌کند. استقلال امروز محصول ترکیب هوشمندانه‌ی پرسینگ ساختاریافته، ترنزیشن‌های سریع و بازی پویای بین خطوط است؛ تیمی که ذهنیتش از واکنش به ابتکار عمل تغییر کرده است و با حضور دو جین بازیکن خلاق هرکاری بخواهد در زمین انجام می‌دهد!گل دوم استقلال برابر آلومینیوم را باید نه صرفاً یک ضدحمله، بلکه نمونه‌ای کامل از اجرای هماهنگ اصول مدرن فوتبال پوزیشنال بود.

حمله‌ای که در دقیقه ۴۷:۰۹ از سمت چپ زمین استقلال آغاز شد، تنها هشت ثانیه بعد با شش بازیکن در باکس حریف به پایان رسید. این حرکت نشان‌دهنده درک بالای بازیکنان از زمان و فضا و تسلط کامل تیم بر لحظه انتقال است. حسین گودرزی با توپ‌گیری در نیمه خودی، آغازگر فاز اول ترنزیشن مثبت(پس از گرفتن توپ، سریع و مستقیم به سمت دروازه حریف حرکت می کنند) بود. گودرزی بلافاصله با یک پاس کوتاه به سمت مهران احمدی، مسیر انتقال را فعال کرد و توپ به ناحیه‌ای رسید که استقلال از پرس تیم حریف خارج شد.در همین لحظه، علیرضا کوشکی با حرکت بدون توپ در نیم‌فضای خالی سمت چپ عمق دفاع آلومینیوم را مورد هدف قرار داد؛ حرکتی که به وضوح تمرین‌شده بود. احمدی پس از کنترل توپ، چند گام به جلو برداشت تا مدافع میانی آلومینیوم را از جای خود بیرون بکشد و سپس با یک پاس عمقی، کوشکی را صاحب توپ کند. این حرکت ترکیبی از جذب حریف به داخل و ایجاد فضا در پشت خطوط بود، دو مؤلفه کلیدی در مدل بازی تیم‌های مدرن اروپایی هم دیده می‌شود و در این صحنه واضح به نمایش گذاشته شد.

[نویسنده]

نوشته ها