Preloader
این تاپیک شامل 1 صدا و 0 پاسخ دارد.
1 صدا
0 پاسخ
  • نویسنده
    نوشته ها
    • #4557
      E.motlagh
      مشارکت کننده

      فابرگاس از اینکه با کومو پس از بیش از ۵۰ سال یوونتوس را شکست دادند، بسیار خوشحال بود.ومو با عملکردی درخشان یوونتوس را که از آوریل گذشته (شکست ۰-۱ خارج از خانه مقابل پارما) شکست‌ناپذیر بود، مغلوب کرد. پس از پیروزی ۲-۰ در ورزشگاه سینگالیا، سسک فابرگاس، سرمربی کومو، در کنفرانس مطبوعاتی حاضر شد.
      r
      امروز چقدر از تیم راضی هستید؟

      «رضایت کلی دارم. نه‌فقط به خاطر نتیجه، که البته بسیار مهم است، اما تنها چیز نیست. وقتی کارها را به‌خوبی انجام می‌دهید، نتیجه خودبه‌خود به دست می‌آید. ایده ما تغییر نکرده است، امروز وینگر نداشتیم، باید خودمان را تطبیق می‌دادیم و به شکلی متفاوت آماده می‌شدیم. فکر می‌کنم بازیکنانی که وارد زمین شدند، عملکرد خوبی داشتند؛ مورنو بسیار خوب بود، دیگو کارلوس و کمپف هم همین‌طور. پرونه هوش خالص است، بازیکنان کمی مثل او وجود دارند. کاکره هم همین‌طور. از نظر تاکتیکی بازی را خوب آماده کردیم، یوونتوس به مشکل خورده بود. ما همیشه تمرین می‌کنیم که با نتیجه ۵-۰ پیروز شویم. تیم بازی را خوب درک کرد. البته در سمت مقابل، ییلدیز و کونسیسائو بازیکنانی استثنایی هستند که همیشه می‌توانند موقعیت خلق کنند. سال گذشته ما شکست خوردیم، اما حالا در تلاشیم این روند را تغییر دهیم، همان کار را بهتر انجام دهیم و با ذهنیت پیروزی پیش برویم.»صحبت پرشور که با تیم داشتید بسیار زیبا بود.
      r
      «سؤالی از بازیکنان پرسیدم. هر فرد دیدگاه خاص خود را دارد، اما برای موفقیت در زندگی، شجاعت و شخصیت عناصری ضروری هستند. کیفیت در تیم وجود دارد، اما باید تا آخرین لحظه به آن ایمان داشت. وقتی دو نفر با ذهنیت یکسان کنار هم قرار گیرند، همیشه راهی برای پیروزی پیدا می‌شود. بازیکنان ما چهار بازی بدون حضور هواداران انجام دادند، به دلیل همبستگی هواداران که به شهر و مردم کومو کمک کرد. امروز همه متحد بودیم و این پیروزی پس از بیش از ۵۰ سال به دست آمد. کسب این موفقیت با چنین قدرت و اتحادی، مایه مباهات است.»

      این اولین بار است که شما را این‌قدر خوشحال می‌بینیم. نبودن روی نیمکت امروز چقدر برایتان دشوار بود؟ و درباره حضور ونگر در ورزشگاه چه می‌گویید؟

      «بله، خودم بلیت‌ها را برای او تهیه کردم. چهار هفته پیش تماس گرفت و گفت فرصتی برای حضور دارد. او من را به آرسنال آورد. امروز من را روی نیمکت ندید، اما پیش از بازی یک ساعت با هم گفت‌وگو کردیم. این برایم لذت‌بخش و افتخارآمیز بود. می‌دانم او در ۱۶ سالگی‌ام چه نقشی برایم داشت و به من اعتماد کرد. این انگیزه را همیشه با خود دارم و سعی می‌کنم آن را به بازیکنان جوان منتقل کنم.»

      امسال اولین بار است که یک تیم بزرگ را شکست دادید. آیا این نشانه‌ای از پیشرفت است؟

      «سال گذشته ممکن بود یکی از این بازی‌ها را ببرید و باز هم به سری ب سقوط کنید. اما روز به روز شاهد پیشرفت بازیکنان هستم. تودور باید همیشه برنده باشد، اما ما خیر. ما در حال نوشتن داستان متفاوتی هستیم. هنوز راه زیادی در پیش داریم و من ارزش زیادی برای این پیروزی قائلم

شما برای پاسخ به این تاپیک باید وارد شوید.